segunda-feira, 28 de abril de 2008

O ROSTO AQUELE ROSTO

         Marion Lucka, "Bedenklichkeit" ("a criança saída do deus de rosto cruel, que dissimula o seu corpo em serpente.") 
  


         O ROSTO AQUELE ROSTO

Entre portas um aveludado rosto
prenuncia: logo existe o meu espaço.
Eu toco então aquele rosto este rosto
aquele rosto
conheço as mãos no corpo no rosto
o toque desfasado toque
na quase intimidade do olhar
o beijo.

Hoje acabo o desenho das letras
desenho rosto
pronuncio-o e tu és lá
roço nele até à precisão do t
mas o que fica é esta preparação para o beijo
que a vogal me coloca.

Digo o teu nome
os dentes tocam o lábio inferior
e aí começo a saborear-te
toda a boca te trabalha
um som nasal ressoa no crânio
mexe-me.





EL ROSTRO AQUÉL ROSTRO   
¯

Entre puertas un veludazo  rostro
prenuncia: inmediatamente existe mi espacio.
Yo toco entonces aquel rostro este rostro
aquel rostro
conozco las manos en el cuerpo en el rostro
el toque desfasado toque
en la casi intimidad de la mirada
un beso.

Hoy acabo el dibujo de las letras
dibujo rostro
lo pronuncio y tú eres allá
rozo en él hasta la precisión del la t
pero lo que queda es esta preparación para el beso
que la vocal me coloca.

Digo tu nombre
los dientes tocan el labio inferior
y ahí comienzo a saborearte
toda la boca te trabaja
un sonido resuena en el cráneo
me menea.
            
      
Tradução de Maria João Fernandes e Vitor Vicente, “Poesía en Big Ode”, concerto/performance porRodrigo Miragaia, Maria João Fernades, Sara Rocio e Vitor Vicente da Revista Big Ode (Almada, Portugal) para o Edita 08organizado pelo poeta Uberto Stabile, a ter lugar em Punta Umbria, Huelva, entre 30 de Abril e 3 de Maio de 2008. [Escute aqui.]

      
EDITA 08
                                     
    
    
     

HET GEZICHT, DAT GEZICHT
   
Een fluwelen gezicht tussen de luiken
spreekt: weldra ben ik ruimtelijk.
Dus raak ik dat gezicht aan, dit gezicht,
dat gezicht
ik ken de handen op het lichaam op het gezicht
de ongelijkmatige aanraking beroert
het haast intieme van de blik
de kus.
   
Vandaag teken ik de laatste letters
ik teken gezicht
ik spreek het uit en jij bent er
ik wrijf erover totdat ik bij de z ben
maar wat blijft is de hunkering naar de kus
waartoe de klinker mij aanzet.
   
Ik spreek je naam uit
de tanden tegen de onderlip
en ik begin jou te proeven
mijn mond raakt je overal
in mijn schedel weerklinkt een hard geluid
het doet me wat.
   
   
Sunday 22-02-2009 - 3.30 pm
HIPPOLYTUSHOEF - Hippolytuskerk, Kerkplein
Kees Arntzen [1957]
CHUVA DE ÉPOCA [2008]
 world première for tenor, flute and guitar
poetry from 
CHUVA DE ÉPOCA [SEIZOENSREGEN]
José Maria de Aguiar Carreiro
Uit: NADA NUNCA DE NINGUÉM [NOOIT NIETS NIEMAND]
vertaling: Marcel Beekman
   



     


   
Enviar um comentário